'Galibiyetin Kamçısı Mücadeledir'

"Galibiyetin Kamçısı Mücadeledir"

Cumartesi günü yine TVF 50. Yıl salonundaydım, bu sefer Sarı Melekler’in play-off final ilk maçı için. İşten çıktıktan sonra eve gidip üst baş değiştirmeye vakit kalmadığı için ceket gömlek tribüne çıktım. Zaten eskiler ne demiş? “Zarfa değil, mazrufa bakacaksın.” Üstümüzde forma, atkı olmasa da içimizin Fenerbahçe aşkıyla yanıyor olması önemli. Allah’a şükür tribünlerde sevdiğimiz, sevenimiz çok, birbirimizi tanıyoruz da kimse züppe muamelesi yapmıyor.

Zorlu bir maç oynayacağımızın farkındayım. Maçtan önce sevgili Aylin Abla ile söyleşiyoruz. Benim fikrim setler vereceğimiz ama maçı vermeyeceğimiz yönünde. Aylin Abla da benim gibi düşünüyormuş. VVGSTT’nin çok formda olduğunu söylüyor. Kendisi eşsiz yorumları için yerini aldıktan sonra çok yakın bir arkadaşım ile maçı seyretmeye başladık.

Arkadaşıma da dediğim gibi, Sarı Melekler konsantrasyonlarını tamamen Avrupa Şampiyonlar Ligi finallerine vermişlerdi. Psikolojik ve fiziki kondisyonları Final 4 maçlarında zirveye vurmuştu. Final sonrası memlekete dönünce Teledünya Türkiye Kupası Final maçlarında çok zorlanmıştık. Yorgunluk, bitkinlik, tükenmişlik vs vs çok etkili olmuştu. O maçların ardından hiç zorlu maç oynamadık. “İdare ettik” diyebileceğim oyunlarla rakiplerimizi çok rahat yendik. Bu arada form durumumuz, bana göre düştü. Bu sebeplerle birlikte, VGSTT’nin bize karşı maç kazanabilmiş olmasının kendilerine verdiği özgüven ve hırsı da eklersek, ilk ve hatta ilk iki seti vereceğimizi düşünmüştüm. Ardından uyuyan devin uyanacağına ve kalitemizi sahaya yansıtacağımıza inanıyordum. Hatta setlerde 0-2 geride, sayılarda 10 veya 11-4 gerideyken arkadaşıma hiç endişelenmemesini söyleyip, eşime de mesajla maçı 3-2 alacağımızı yazmıştım.

Bu öngörümü haksız çıkarabilecek tek kişi Jan de Brandt olabilirdi ve neredeyse bunu becerecekti. Neden olduğu bilinmez bir inatla kötü oynayan oyuncularımızı diğerleriyle değiştirmeme alışkanlığı yine devam ediyordu. Bu inat 3 sette 11-4 geri düşene kadar devam etti. O ana kadar Frauke ve Seda iyi oynayamıyorlardı. Pasörün kötü oynaması , Gamova ve Nati’nin de performanslarını etkiliyordu. İkisi de hafif hafif maçtan kopmaya başlamışlardı. Bu anda Seda ve Frauke’yi oyundan çıkarıp Alice ile Naz’ı oyuna alınca işler değişti.

Bana göre takımın birinci pasörü zaten Naz olmalı. Hocasının Naz’ı sadece kaybetmenin önemli olmadığı ya da kazanmanın garanti olduğu maçlarda oynatarak, Naz’ın kendine güvenini sarsmış; oyuna her girdiğinde çok iyi oynamak isteği ile doğal oyununu oynayamayıp daha fazla hata yapmasına sebep olarak Naz’ın yeteneklerini, formunu körletmiş olmasına rağmen Naz böylesine zorlu bir maçta psikolojik zorluğu, fiziki zorluğundan daha ağır olan bu maçta aldığı yükün altından başarıyla, alnının akıyla kalktı.

Naz, önce Gamova’yı oyuna döndürdü. Gamova, smaçlarından sonra her sıktığı yumrukta biraz daha kendine geldi. Ardından Nati’yi tuttu sahaya çekti ve tekrar tam kapasite oynamasını sağladı. Bloklarıyla yaptığı katkısı da cabası oldu. O kadar güzel oynadı ki, genelde kendisini Frauke’yi dinlendirme görevinden daha uzun oynatmayan Jan de Brandt dahi onu oyundan alamadı. Uzun zaman sonra Naz’ı tekrar böyle güzel ve hırslı oynarken, oynatırken görmek hepimizi mutlu etti. Naz tekrar su gibi aktı adeta. Bakalım bu akşam hocamız pasör olarak kimi başlatacak?

Maçın bir diğer göze batan kahramanı da Alice idi. Çok göze batmamasına rağmen sene başında görür görmez dediğim gibi, hala onun istisnai atletik yeteneklerle donatılmış, ender bulunur bir sporcu olduğunu düşünüyorum. En önemli maçta yeteneklerini ortaya koydu ve Naz ile birlikte maçı uçurumun kenarından çekip kurtaran isim oldu. Öne çıkan bu iki ismin ateşlemesiyle takım da kendine geldi. Sakat sakat oynayan Çiğdem olsun, İpek olsun, Nihan olsun, Eda olsun hepsi toparlandılar ve müthiş bir mücadele gösterdiler.

Kadro üstünlüğü zaten bizdeydi ancak bu maçtan sonra psikolojik üstünlük Sarı Melekler’e geçti. 2. maçı kazasız geçeceğimizi düşünüyorum fakat üçüncü maç zorlu olacaktır. Sarı Melekler’imize başarılar ve bol şanslar diliyorum.

Sevgiler,

Kubilay Ece

Haber hakkındaki yorumlar;
http://forum.antu.com/KonuOku.aspx?gID=4&fID=136&kID=409

04.05.2010 14:12